ایرانیان باستان شب آخر پاییز و اول زمستان را شب زایش مهر یا زایش خورشید می خوانند و برای آن جشن بزرگی برپا می کردند.

پیران و پاکان به تپه ای رفته ؛ با لباس نو و در مراسمی از آسمان می خواستند که آن رهبر بزرگ  را برای رستگاری آدمیان گسیل دارد ؛ که

نشانه زایش آن ناجی؛ ستاره ایست بالای کوهی ( فیروزی ) که داراری درخت بسیار زیبایی بوده است؛ پدیدار خواهد شد .

سیصد سال بعد از تولد مسیح ؛ کلیسا جشن تولد مهر را به عنوان زاد روز عیسی پذیرفت . زیرا موقع تولد او معلوم نبود .

از این روست که که تا امروز بابانوئل با لباس و کلاه موبدان ظاهر می شود و درخت سرو و ستاره بالای آن هم یادگار مهری ها هست .

یلدا کلمه است سریانی به معنای تولد و به گفته ابوریحان آن را شب زادن معنی کرده است.

آیین شب چله یا شب یلدا ؛ خوردن آجیل مخصوص ؛ هندوانه ؛ انار و شیرینی و میوه های گوناگون هست که سمبل برکت ؛ شادکامی ؛ تندرستی و فراوانی هستند .

در این شب هم فال گرفتن ؛ حافظ خوانی ؛ شاهنامه خوانی مرسوم است . حاضران با انتخاب و شکستن گردویی از روی پوکی و پری آن ؛ آینده گویی می کنند .

*** برگرفته از کتاب دیدی نو از دینی کهن نوشته دکتر فرهنگ مهر .

=======================================

آخ که چقدر دلم هوس کرسی کرده :) !

شب یلدای بسیار دلنشینی رو برای همه شما آرزو می کنم .

--------------------------------------------------------------------

**به نظر من کسانیکه با نامهای دیگران برای بقیه کامنت میذارند یا فرهنگ گفتگو در وبلاگ را رعایت نمی کنند۲ دسته ممکنه باشند :

۱- کارشون این هست که بروند هویت وبلاگ نویسها رو خراب کنند و با اینکار به وبلاگ نویسها ضربه بزنند ؛ که خود من چند تاشو در چند وبلاگ دیده بودم که حتی خودشونم اعتراف کرده بودند!!!

۲- یا اینقدر از فکر و عقیدشون نا مطمئنند که جسارت رو در رو شدن و گفتگو رو ندارند ؛ که باید بهشون فرصت داد تا ذهنشون بازتر بشه و به بلوغ عقلی برسند.