چندی پیش داشتم جایی می رفتم و طبق معمول هم با اتوبوس ؛ کنارم خانوم مسنی نشست و در حالیکه با غرغر کیسه کوچکی رو نشون میداد گفت فقط پوست و استخون ! پول چیو گرفته نمی دونم! بعد دختری که تو صندلی عقب نشسته بود زن رو صدا زد گفت با کی حرف میزنی ؟!!  بهش چی میگی ؟!! زن که بعدا فهمیدم اسمش ماری هست ؛ تعجب من رو فهمید گفت دخترم هست از دستش ناراحت نشین عصبی و بدبین هست ... گفتم ناراحت نشدم فقط جا خوردم. نگاهی به دخترش کردم دیدم از زیر چشم با نگاهی مضطرب به مسافرها نگاه می کنه و گوشه لبش گاز می گرفت . ماری گفت همه اوقات اینطور نیست ... اما گاهی اوقات این حال بهش دست میده... پرسیدم برای درمانش اقدامی کردی... گفت نه اگه کاری به کارش نداشته باشی خوب میشه...ازاون گذشته کلی هزینه دکتر و درمانش میشه ... من فقط بتونم با حقوق بازنشستگی اجاره خونه رو بدم و گشنه نمونیم . برام تعریف کرد... کارمند بهزیستی بود و توی پرورشگاه کار می کرده اونجا بوده که تونسته با هزار زحمت ندا رو به فرزندی قبول کنه به خاطر شرایط روحی ندا هم نخواسته ازدواج کنه ... حالا هم یه خونه کوچیک اجاره توی یکی از شهرهای اطراف تهران داره . هیچ فامیل و آشنایی هم براش نمونده ... گاهی با خدمتکاری و پرستاری از مریض اوضاعش بهتر میشه .. اما در بلند مدت نتونسته جایی بمونه... وقتی پرسیدم چرا... بغض کرد و گفت من این دختر و از خودم جدا نمی کنم.. باید همراهم باشه تا خیالم راحت باشه... گفت دختر بی آزاریه... کم حرفه ... فقط منو داره اما با این حال کسی با وجود ندا بهش کار نمیده... موقع خداحافظی شماره موبایلشو گرفتم تا اگه موردی پیش اومد حتما خبرش کنم...

=======================================================

مصطفی گرامی در پاسخ به سوالی درباره جنبش زنان ( ۱- سوال ؛ ۲-پاسخها ؛ ۳-پاسخها ؛ ۴-پاسخها ) که در چند یادداشت قبلی آمده بود چنین گفته :

سلام گلین بانوی محترم،
هرچند که خیلی دیر از خواب بیدار شدم ولی می خوام من هم نظرم رو در باره جوابت بدم،
دوستان زیادی در جواب شما پاسخ های متفاوتی دادن که از جمله میشه به کیانوش اشاره کرد که دلیل خیلی از مشکلات رو به بی انگیزگی ربط داده و این رو ریشه همه مشکلات دونسته ولی من میخوام ضمن تایید حرف ایشون بگم که دلیل اصلی بی انگیزگی نداشتن بینش صحیح نسبت به مسائله ۷، این می تونه دلیل بی تفاوتیه ۷۰۰۰ دانشجو نسبت به اقدامات آق بهزاد هم باشه ( این حرفه بهزاد رو من با تمومه وجود در دانشگاه خودمون تجربه کردم

پس وقتی ما تونستیم این بینش که در واقع همون عشق به تحصیل حقوق هست رو به دیگران بدیم خود به خود خیلی از مشکلات رفع شده ولی در این مورد خاص یه نکته ای هست و اونم اینه که نباید این بینش فقط به زنان داده بشه ، منظورم اینه که نباید جنبش زنان فقط مخصوص زنان شمرده بشه و مردان ما باید بفهمن که اگر یک قسمت جامعه خیلی رشد کنه و زیادی فربه بشه و قسمت دیگه رشد کمی داشته باشه و ناقص بمونه ، باعث ناهمگونی و در نتیجه رشد کند کل جامعه میشه ، این رو هم نباید فراموش کنیم که سابقه استبداد در جامعه ما به ۲۵۰۰ سال میرسه و به همین راحتی نمیشه اون رو ریشه کن کرد و باید با حوصله و تومانینه این کار رو انجام داد.

حالا این که چه جوری باید این بینش رو به جامعه بدیم ( اینجا فقط در یک مورد خاص صحبت میشه اما فکر کنم بشه این الگو رو در مورد اکثر مسائل اجتماعی به کار برد ) به نظر من ما باید تلفیقی داشته باشیم از فرهنگ بومی ، سنت دینی و تجارب جهانی، باید توجه داشته باشیم که در این جا هم توجه همگون به هر سه بخش فوق العاده ضروری هست چون اولا فرهنگ ما بدون هر کدوم از این سه بخش عملا ناقصه ، ثانیا هر کدوم از این سه بخش میتونن جواب گوی طیفی از جامعه ما باشه و ثالثا جوابی که یک کدوم از این بخش ها رو نداشته باشه عملا ناقصه.
به نظر من بحث خوبیه که شروع کردی ( کلا ابتکار جالبیه )‌ و این بحث می تونه در مورد بینشی که باید به جامعه بدیم ادامه پیدا کنه که اصولا این بینش چیه ؟ چگونه انتقال پیدا می کنه ؟ و چگونه باعث تشکیل یه سازمانه همگرا میشه.

۰۰۰۰ ادامه دارد.